Juvenile delinquency
Blogging

ปัญหาการกระทำผิดของเด็กและเยาวชน

ปัญหาการกระทำผิดของเด็กและเยาวชน Juvenile delinquency

ปัญหาการกระทำผิดของเด็กและเยาวชน หรือเรียกอีกชื่อว่า ยุวอาชญากรรม Juvenile delinquency สถิติการประกอบการกระทำผิดของเด็กและเยาวชน จะมีเพิ่มมากขึ้น เป็น 2.596 เปอเซ็น และจะพบว่าสถิติเด็กและเยาวชนกระทำความผิดในดดีอาญาสูงขึ้นทุกปี ในปี 25 มีเด็กถูกตำรวจจับกุม 2,009 ราย ในปี 2514 4,350 ราย และในปี 2516 มีดดีขึ้นสู่การพิจารณาของศาลดดีเด็กและเยาวชนกลางถึง 764 ราย ความผิดทางดดีอาญาที่เด็กวัยรุ่นเหล่านี้กระทำได้แก่ ชิงทรัพย์ ลักทรัพย์ ปลันทรัพย์ เป็นต้น ในปี 2526 – 2529 เยาวชนประกอบการกระทำผิดในการประทุษร้ายต่อเจ้าทรัพย์ เช่น ลักทรัพย์ วิ่งราวทรัพย์ และคดียาเสพติด เป็นคดีที่มากที่สุด

ยุวอาชญากรรม Juvenile Delinquency คืออะไร

คือ การกระทำอันละเมิดกฎหมายอาญาของเด็กและเยาวชน คดีเด็กและเยาวชน ซึ่งสำหรับคำว่าเด็ก ณ ที่นี้ หมายถึงผู้ที่มีอายุเกินกว่า 7ปี แต่ไม่เกิน 14 ปีบริบูรณ์ เยาวชน-หมายถึงบุคคลที่มีอายุเกินกว่า 14 ปีบริบูรณ์ แต่ไม่ถึง 18 ปีบริบูรณ์ ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน 

แต่ในบางกรณีถ้าเป็นความผิดร้ายแรง เช่น ปลันฆ่าเจ้าทรัพย์ให้ถึงแก่ชีวิต ให้ถือว่า อายุ 16 ปีบริบูรณ์ ต้องได้รับโทษตามแบบผู้ใหญ่ (ตามปกติแล้วโทษที่เด็กและเยาวชนได้รับเป็นการตักเตือน กักกัน ทำทัณฑ์บนหรือฟ้องร้องลงโทษ) โดยทั่วไปทั้งในประเทศไทยและสหรัฐอเมริกาพบว่าผู้เยาว์ที่กระทำผิดมักมีอายุระหว่าง 15 ปี – 17 ปี

สาเหตุการประกอบการกระทำผิดของเด็กเยาวชน

การประกอบการกระทำผิดของเด็กเยาวชน เกิดจากอิทธิพลของสิ่งแวดล้อม (environment) มากกว่า สันดานเดิมหรือพันธุกรรม (heredity) ซึ่งได้แก่

  1. ฐานะทางเศรษฐกิจ
  2. ครอบครัว
  3. ศาสนา
  4. โรงเรียน
  5. สื่อมวลชน
  6. เพื่อน
  7. ยาเสพติด
  8. สถานเริงรมย์ต่างๆ
  9. การว่างงาน
  10. ความเสื่อมโทรมทางศีลธรรม

สถิติของศาลคดีเด็กและยาวชนกลาง พบว่าสาเหตุแห่งการกระทำผิดของเด็กไม่ได้เกิดจากสันดานเป็นผู้ร้าย แต่เกิดจากสิ่งแวดล้อม ทั้งนี้มีสาเหตุเนื่องมาจากฐานะทางเศรษฐกิจ ครอบครัวที่ยากจน ขาดการศึกษา ไม่สามารถให้การศึกษาที่ดีแก่บุตรหลานได้ 

เนื่องจากบิดามารดาเป็นผู้หาเช้ากินค่ำ ไม่มีเวลาสนใจบุตรธิดา เด็ก ๆ ต้องไปหาเงินเองอาจจะไปรับจ้างอยู่ตามปั๊ม รับจ้างขัดรองเท้า ล้างชาม ฯลฯ ซึ่งมีรายได้ไม่มากนัก เมื่อเด็กเกิดความขัดสนก็อาจจะประกอบการกระทำผิดได้ง่ายในกรณีตรงข้ามที่บิดามารดามีธุร กิจมาก ฐานะร่ำรวย ไม่มีเวลาสนใจลูก ไปร่วมงานสังคมนอกบ้านมาก เด็กจะประกอบการทำผิดหรือถูกเพื่อนชักนำไปในทางไม่ดีได้ง่าย

ปัจจัยทางเศรษฐกิจ – ยากจน

ภาวะทางเศรษฐกิจ เป็นสิ่งที่สำคัญที่ก่อให้เกิดยุวอาชญากร การกระทำบางอย่าง อาชีพบางอย่าง เช่น การติดยาเสพติด เล่นการพนัน โสเภณี มีสาเหตุสำคัญเนื่องมาจากภาวะทางเศรษฐกิจ คนเราเมื่อหิวมากจนหิวไหย ก็ย่อมจะทำอะไรได้ทุกอย่างที่จะประทังความหิว เช่น ขโมยอาหาร ลักเล็กขโมยน้อย

สภาพครอบครัวที่ไม่ดี

บิดามารดา ต้องทำมาหาเลี้ยงชีพ ไม่มีเวลาสนใจให้ดวามรักความเอาใจใส่ หรืออยู่ในครอบครัว บ้านแตก (broken home)

ในต้นศตวรรษที่ 20 ทฤษฎีทางอาชญาวิทยา เชื่อว่าสาเหตุแห่งการกระทำผิดของเด็กเนื่องจากความไม่สมบูรณ์ทางครอบครัว เช่น บิดามารดา แยกกันอยู่ หย่าร้าง ไม่สามัคคีกันครอบครัวในฐานะกลุ่มปฐมภูมิปูพื้นฐานในการปรับตัวของเด็กกับสังคม การเจริญเติบโตของเด็ก ตลอดจนเสริมสร้างบุคลิกภาพ ตั้งแต่แบเบาะจนเติบใหญ่ เด็กจะประพฤติตนเป็นพลเมืองดีหรือไม่ มีสาเหตุสำคัญอันหนึ่งเนื่องมาจากสภาพครอบครัว ครอบครัวเป็นตัวการแห่งสังคมประกฤติ (socialization) อย่างมาก

 

โดยสาเหตุการประกอบยุวอาชญากรรมของเด็กส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้นนั้น เนื่องมาจากบ้านแตกสาแหรกขาด สิ่งแวดล้อมไม่ดี ความจำเป็นบังคับเกี่ยวข้องกับอัตราการกระทำผิดของเด็กซึ่งแตกต่างกันระหว่างเมืองใหญ่กับชนบท เด็กตามเมืองใหญ่ ๆ มักกระทำผิดมากกว่าชนบท ทั้งนี้เนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงทางดรอบครัวตามเมืองอุตสาหกรรมใหญ่ ๆ ในสังคมอุตสาหกรรมพ่อแม่มีเวลาให้กับบุตรธิดาน้อยเพราะต้องทำงานนอกบ้าน และทำงานต่างสถานที่กันมาก ในสังคมเกษตรกรรม พ่อแม่อยู่ใกล้บุตรธิดาเพราะทำงานในท้องไร่ท้องนาร่วมกันแทบตลอดเวลา

 

หากต้องการอ่านเรื่องอื่นๆเพิ่มเติม คลิกที่นี่

หรือ ที่นี่